Brief aan Evert

Dit is een bijzondere vondst! Een brief van Lucie aan haar oudste zoon Evert die op dat moment ergens een zee bevaart als stuurman. Ze wil hem hiermee laten zien hoe ze de kamer heeft veranderd.

Na haar scheiding in 1907 heeft Lucie haar kleine zoontjes vele jaren niet meer mogen zien, zo was de wet. Rond 1918 heeft Evert, hij was toen 19 jaar, haar weer opgezocht en vervolgens een aantal jaar bij haar in huis, in Veere, gewoond.

Deze brief is (onbedoeld) geschreven achterop een groot schetsblad, formaat A2. Ze schrijft daarover 'Ik zie, toen ik dat om wilde draaien dat mijn teekeningetjes niet gemaakt werden op een wit vel, maar op een oude teekening. Dat geeft dus minder tekst. En 'Onder 't schilderijtje van Tholen 'de Werf' hangt die rood-krijtteekening van Lotte Vaes in een ovaal lijstje. Aan het raam hangen wel neteldoek-gordijnen met zoo'n schulprandje. Tegen de bovenruitjes van buiten groeit klimop waar 't licht zoo mooi groen doorheen schijnt. Albert vond de kamer ook erg veel verbeterd. Ik begrijp niet dat we het niet eerder zoo zetten.' En helemaal aan 't eind: 'Jammer dat ik de deur dicht teekende - met Roline's litho - een inkijk in de voorkamer was aardiger geweest'. 
Afgesloten met: Dag beste stuurman. Een kus van je Moeder